Lauriacum
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Limes3.png/220px-Limes3.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Legionslager_und_Zivilstadt_Tafel.jpg/220px-Legionslager_und_Zivilstadt_Tafel.jpg)
Lauriacum, Avusturya'nın Tuna Limesi'ndeki önemli bir lejyoner Roma kentiydi.[1][2][3] Antik kentin kalıntıları Enns, Avusturya yakınlarında yer almaktadır.
Tarihi
Roma Dönemi
Enns üzerindeki bir nehir geçiş noktasında küçük bir Roma yerleşiminin bulunduğu yerde Legio II Italica, Albing'deki eski bir alanın terk edilmesinden sonra, daha sonraki 400 yıl boyunca merkez olarak ve Virunum'un yanında (Maria Saal'daki bugünkü Zollfeld bölgesinde) ve Ovilava (Wels) Roma Noricum eyaletinin idari merkezi olarak kullanılacak olan bir lejyon yerleşimi inşa etti. Lejyon kampı daha sonra inşa edilecek olan limes tahkimatlarının bir parçasıydı ve muhtemelen 3. ila 5. yüzyıldan itibaren sürekli olarak Roma birlikleri tarafından işgal edildi. Kuzeyde ve güneybatıda, muhtemelen üçüncü yüzyılın başlarında belediyeliğe yükseltilen ve 5. yüzyılda kuzey Noricum'daki piskoposluk statüsüne yükselen, günümüze kadar yalnızca tarihsel olarak kanıtlanabilen kapsamlı bir sivil yerleşim vardı. Yerleşim alanı içinde ve dışında çok sayıda yerde mezar alanları da bulundu.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Lauriacum_auf_TB.jpg/220px-Lauriacum_auf_TB.jpg)
Geç dönemde, bir devriye botu filosunun üssü ve bir devlet kalkan fabrikasının üretim yeri haline geldi. Batı Roma İmparatorluğu'nun dağılmasının bir sonucu olarak Noricum ve Rhaetia'daki sınırın terk edilmesinin ardından Lauriacum, Norikum'lu Severin tarafından Roma nüfusunun tahliyesinde bir kez daha tarihsel olarak önemli bir rol oynadı. Antik yapı dokusunun büyük bir kısmı, Orta Çağ'da ve modern zamanlarda taş yapı malzemesi olarak kullanıma, çeşitli inşaat faaliyetlerine, tarımsal kullanıma ve toprak erozyonuna kurban gitti. En iyi korunmuş antik ve erken Orta Çağ varlıkları, bugünkü Lorch St. Laurence Bazilikası'nın aşağı kilisesinde bulunan seleflerinin kalıntılarıdır.
Orta Çağ
Bugünkü Enns şehrinin bir parçası olmasına rağmen, bölge Orta Çağ'da kendi başına bir yerleşim yeriydi. Şehrin kökeni, St. Lawrence'ın adını taşıyan Roma şehri Lauriacum'dan gelmektedir.
Roma Lauriacum'undan (Lorch), Vita Sancti Severini ve Lauriacensis scutaria'da (fabrica) bahsedilmiştir. Notitia Dignitatum.[4]
1960 ve 1966 yılları arasında gerçekleştirilen arkeolojik kazılar MS 180'den kalma Roma öncüllerinin duvarlarını ortaya çıkarmak için gerçekleştirildi. Ayrıca kazılarda ilk Hristiyan kilisesi (4.–5. yüzyıl) ve ilk milenyumdan kalma diğer kilise yapıları araştırıldı. Kasabanın mevcut kilisesi gotik mimari stilde yapılmıştır ve 1300 civarında inşa edilmiştir.
Arkeoloji
1966'da kazı çalışmalarının tamamlanmasının ardından St. Laurenz hızla ilgi odağı haline geldi:
- 1968: Kasaba kilise kilisesinin yeni araştırması
- 1968: Orta Avrupa'nın ilk başpiskoposluğunun araştırması; Lauriacum'un ilk itibari başpiskoposu, Guatemala, El Salvador ve Meksika'daki eski nuncio olan Girolamo Prigione'ydi.
- 1970: Papa VI. Paulus tarafından Bazilikaya dönüştürülme.
- 1988: Binlerce adanmışla birlikte Lorcher Bazilikası'nda Tanrı'ya yapılan ibadeti kutlayan Papa II. John Paul'ün ziyareti.
Kaynakça
- ^ Lothar Eckhart: Die Stadtpfarrkirche und Friedhofskirche St. Laurentius von Enns-Lorch-Lauriacum in Oberösterreich. In: Forschungen in Lauriacum 11/1-3, Linz 1981
- ^ Roman Igl: Die Basilika St. Laurentius in Enns, OÖ. In: Beiträge zur Mittelalterarchäologie in Österreich 21, 2005, p141-152
- ^ Otto Winkler, St.Laurenz-Basilika zu Enns-Lorch. Kirchenführer, Hrsg.: Pfarramt St. Laurenz, Enns. Kunstverlag Hofstetter, Ried im Innkreis, 1990.
- ^ Lauriacensis scutaria (fabrica). Notitia Dignitatum occ. IX, 21.