Martin Luther (diplomat)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/LutherMartin.jpg/220px-LutherMartin.jpg)
Martin Franz Julius Luther (Aralık 1895 – 13 Mayıs 1945), Alman diplomat.
Nazi Partisi'nin ilk üyelerinden biri olarak, önce Dienststelle Ribbentrop'ta ('Ribbentrop Bürosu') ve daha sonra Auswärtiges Amt'ta ('Dışişleri') Dışişleri Bakanı Joachim von Ribbentrop'un danışmanlığını yaptı. Konstantin von Neurath'ın yerini aldı. Yahudi Sorununa soykırımsal Nihai Çözümün planlandığı Ocak 1942 Wannsee Konferansı'na katıldı; Müttefik güçlerin konferansın gerçekleştiğini ve amacının ne olduğunu ilk kez fark etmelerini sağlayan, tutanakların kendisine ait nüshasının 1947'de bulunmasıydı.
Mobilya işi
Luther bir mobilya kaldırma ve iç dekorasyon işi yürütüyordu.[1] Mart 1933'te Nazi Partisi ve SA'ya katıldı. Ribbentrop'un düşük bir parti üyelik numarası almasına yardım etti ve Ribbentrop 1936'da Büyükelçi olarak Londra'ya gönderildiğinde, mobilyalarını Berlin'den taşıması ve Londra'daki yeni Alman Büyükelçiliği'nin iç dekorasyonunu yapması için Luther'i tuttu.
Nazi kariyeri
Ribbentrop daha sonra ona kendi dış politika organizasyonu olan Ribbentrop Bürosu'nda bir pozisyon teklif etti Luther kabul etti ve bundan böyle Ribbentrop'un en sevdiği balta adamlarından biri oldu. İki yıl sonra "Deutschland" departmanını devraldı ve kendi binasına taşıdı.[2]
Luther , Heinrich Himmler'e son derece sadıktı.[2] Mayıs 1940'ta Dışişleri Bakanlığı'nın SS irtibat görevlisi pozisyonuna atandı. Temmuz 1941'de Unterstaatssekretär rütbesiyle Bakanlık direktörü pozisyonuna yükseldi; parti ile bakanlık arasındaki irtibat kişisi olduğu için, etkin gücü unvanı ve rütbesinin önerdiğini aştı. Ayrıca SA Brigadeführer olmuştu.[3]
Luther, 20 Ocak 1942'de Wannsee Konferansı'na Dışişleri Bakanlığı temsilcisi olarak katıldı ve bundan sonraki asıl görevi, Alman uydularını ve müttefiklerini Yahudi nüfuslarını ölüm kamplarına gönderilmek üzere teslim etmeye ikna etmek veya baskı yapmaktı. Bu süre zarfında Ribbentrop'un karısı için iç mimar olarak çalışmaya devam etti ve ona çeşitli evlerinin tasarımı ve kıyafetlerinin tasarımında yardımcı oldu. Kendisine ev hizmetlilerinden biri gibi davrandığını belirterek buna içerledi. Onu kaba buldu ve Ribbentrop, Himmler ve SS ile iç öldürücü mücadelede Dışişleri Bakanlığı'nın çıkarlarını geliştirmemesinden memnun değildi ve ofis fonlarını kötü yönetmesinden bıkmıştı. Ribbentrop, Luther'in insanlara şantaj yaptığına dair şikayetler de almıştı.[4]
1943'te Franz Rademacher'in yardımıyla Dışişleri Bakanı olarak von Ribbentrop'un yerini almaya çalıştı ancak engellendi ve 1944'te Sachsenhausen toplama kampına gönderildi; Hitler onun asılmasını istemişti, ancak Himmler onun sadece kampın bitki bahçesinde çalışmasını sağladı. İntihar girişimlerinden sonra 1945 baharında Sovyet birlikleri tarafından serbest bırakıldı, ancak kısa bir süre sonra kalp yetmezliğinden öldü.[4]
Wannsee Konferansı bildirisi
Reinhard Heydrich tarafından Luther'e gönderilen Wannsee tutanaklarının nüshası 1947'de Dışişleri Bakanlığı arşivlerinde bulundu ve konferansın belgelenmesinde önemli bir rol oynadı.[5] ancak Luther "" ile ilgili bu politikayı zaten bilenler arasındaydı. Yahudi sorunu" değişmişti.[6]
Luther'in tutanak nüshası, konferansın savaştan sağ kalan tek kaydıdır ve keşfi, Müttefiklerin toplantıdan ve 6 Mart 1942'deki bir sonraki toplantıdan ilk kez haberdar olmalarıydı Konferansta, işgal altındaki Avrupa'da gerekli olan geniş çaplı "yeniden yerleşim" konusundaki endişelerini dile getirdi ve bu, planlanan şeyi tam olarak anlamadığını gösteriyor gibi görünüyordu Ayrıca, konferansta kullanması için bir muhtıra hazırladı,[7] sadece sınır dışı edilmelerden bahsediyor; Holokost inkarcıları tarafından konferansın bir soykırım politikası sunmadığını[8] ancak politikadaki bir değişiklikle tutarlı olduğunu iddia etmek için kullanılmıştır.[9]
Kaynakça
- ^ Who's Who in Nazi Germany. New York: Macmillan. 1982. ss. 163-64. ISBN 9780026306003. 28 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2023. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ a b The SS: Alibi of a Nation 1922–1945. Londra: Arms and Armour. 1981 [1956]. s. 115. ISBN 0-85368-187-2. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ Mayer, Michael, (Ed.) (2014). Die Personalpolitik der Minister Neurath und Ribbentrop. Das Auswärtige Amt in der NS-Diktatur. Schriftenreihe der Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte [de] (Almanca). 109. Munich: De Gruyter Oldenbourg. s. 53. ISBN 9783486781397. 28 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2023. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım); r eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ a b Reitlinger, pp. 234–36.
- ^ Benz, Wolfgang, (Ed.) (2011). Warenhausfrage. Handbuch des Antisemitismus: Judenfeindschaft in Geschichte und Gegenwart. Volume 4 Ereignisse, Dekrete, Kontroversen (Almanca). Berlin: De Gruyter. ss. 431-32. ISBN 9783110255140. 28 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2023. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ The Origins of the Final Solution: The Evolution of Nazi Jewish Policy, September 1939–March 1942. Comprehensive history of the Holocaust. Lincoln, Nebraska: University of Nebraska. 2004. s. 410. ISBN 9780803213272. 28 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2023. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ Browning, p. 407.
- ^ Kulaszka, Barbara, (Ed.) (1992). Did Six Million Really Die?: Report of the Evidence in the Canadian "False "False News" trial of Ernst Zündel – 1988. Toronto: Samisdat. s. 424. ISBN 9781896006000. [ölü/kırık bağlantı] The account gives a date of 21 August 1942 for the Luther Memorandum, rather than before the conference.
- ^ A critique of Christopher Browning's scholarship. The Germans: Absent Nationality and the Holocaust. Heritage, society and national identity in the European Union. Brighton: Sussex Academic Press. 2010. ss. 160-63. ISBN 9781845193584. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım)[ölü/kırık bağlantı]