Mukasir
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Flag_of_Tunisia.svg/23px-Flag_of_Tunisia.svg.png)
Mukasir (Arapça: مكثر), Tunus'un Silyana ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, başkent Tunus'un 140 km güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 343,8 km² olan belediyenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 29.021'dir.[2]
Mukasir, Berberi Numidyalılar tarafından Kartaca genişlemesine karşı bir savunma noktası olarak kuruldu. Üçüncü Pön Savaşı'nın sonunda, Romalıların MÖ 146'da Kartaca'yı yok etmesinden sonra birçok Pön mültecisi tarafından yerleştirildi. Roma egemenliği altında, MÖ 46'da Jül Sezar'ın yönetiminde özgür bir şehir statüsünü elde etti ve MS 146'da bir Roma kolonisi haline geldi.[3] Byzacena eyaletinin bir parçasını oluşturdu ve bir Hristiyan piskoposunun merkeziydi. Romalılar ve Bizanslılar altında, yerel Berberi saldırılarına karşı bir savunma noktası olarak hizmet etmek için önceki rolünü tersine çevirdi. Kasaba Müslüman güçlerinin püskürtüldü, ancak yeniden kurulmadan önce 11. yüzyılda Benu Hilal kabilesi tarafından yıkıldı.
Kentte, kalıntılar arasında çok sayıda yazıt kaydedilmiştir.[4] Fransız arkeolojik kazıları 1914'te başladı ve 1944'ten itibaren geniş çapta devam etti. Tam olarak kazılmamış olmasına rağmen, özellikle termal banyolar ve Juvenes Okulu'nun şimdiye kadar ortaya çıkarılan kalıntıları, burayı Tunus'taki en dikkat çekici antik yerlerden biri olarak işaret etmektedir.
Kaynakça
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- ^ "Tunisie – Municipales 2018 : poursuite de l'élection des maires". directinfo.webmanagercenter.com (Fransızca). 7 Temmuz 2018. 7 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2022.
- ^ a b c "Tunisia: Municipal Division". citypopulation.de. 19 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2022.
- ^ Joseph Bingham, Origines Ecclesiasticae, Volume 3 (Straker, 1843) p. 241.
- ^ Robert M. Kerr, Latino-Punic Epigraphy: A Descriptive Study of the Inscriptions (Mohr Siebeck, 2010).