Carole Merle
Data i miejsce urodzenia | 24 stycznia 1964 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Le Sauze | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 160 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | 4.12 1980, Val d’Isère (67. miejsce – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 22.12 1981, Chamonix | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 23.01 1983, St-Gervais (3. miejsce – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Carole Hélène Merle (ur. 24 stycznia 1964 w Barcelonnette) – francuska narciarka alpejska, srebrna medalistka olimpijska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata oraz sześciokrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze Carole Merle osiągnęła w 1982 roku, zdobywając srebrny medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw świata juniorów w Auron. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 4 grudnia 1980 roku w Val d’Isère, zajmując 67. miejsce w gigancie[1]. Pierwsze punkty zdobyła 22 grudnia 1981 roku w Chamonix, zajmując czternaste miejsce w gigancie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 23 stycznia 1983 roku w Saint-Gervais-les-Bains, zajmując trzecie miejsce w gigancie. Lepsze okazały się tam dwie reprezentantki USA: Tamara McKinney oraz Christin Cooper. Było to jej jedyne podium w sezonie 1982/1983, który ukończyła na 38. pozycji.
Przełom w karierze Francuzki nastąpił w sezonie 1987/1988, kiedy odniosła swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo: 6 stycznia w 1988 roku w Tignes była najlepsza w gigancie. Dzień wcześniej zajęła trzecie miejsce w tej samej konkurencji. W klasyfikacji generalnej była tym razem dziewiętnasta, a w klasyfikacji giganta zajęła szóstą pozycję. W lutym 1988 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie najlepszy wynik osiągnęła w gigancie, który ukończyła na dziewiątym miejscu. Medal zdobyła za to na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Vail, gdzie w tej samej konkurencji była druga. Uplasowała się tam o 1,13 sekundy za Vreni Schneider ze Szwajcarii i o 1,42 sekundy przed Mateją Svet z Jugosławii. W zawodach pucharowych na podium stawała ośmiokrotnie, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 26 listopada w Schladming, 14 stycznia w Grindelwald i 20 stycznia w Tignes wygrywała supergiganta. Dało jej to czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1988/1989 oraz zwycięstwo w klasyfikacji supergiganta.
Przez cztery kolejne lata Merle należała do ścisłej światowej czołówki. W sezonach 1989/1990 i 1990/1991 zajmowała piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym czasie łącznie trzynaście razy stanęła na podium, zwyciężając siedem razy: 10 i 11 lutego 1990 roku w Meribel, 16 marca 1990 roku w Åre, 9 lutego 1991 roku w Garmisch-Partenkirchen i 24 lutego 1991 roku w Furano była najlepsza w supergigancie, a 10 marca 1990 roku w Stranda i 14 marca 1990 roku w Klövsjö wygrywała giganty. W obu tych sezonach zdobywała także Małą Kryształową Kulę za zwycięstwa w klasyfikacji supergiganta. W 1991 roku wystąpiła także na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie wywalczyła srebrny medal w supergigancie. W zawodach tych rozdzieliła dwie Austriaczki: Ulrike Maier oraz Anitę Wachter. Na tej samej imprezie była także dziesiąta w zjeździe.
Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 1991/1992, w którym na podium stanęła dziesięć razy, siedmiokrotnie zwyciężając. W supergigancie wygrywała 15 grudnia w Santa Caterina, 15 marca w Panoramie oraz 19 marca w Crans-Montana, a w gigancie triumfowała 15 stycznia w Hinterstoder, 20 stycznia w Piancavallo, 27 stycznia w Morzine i 21 marca w Crans-Montana. W klasyfikacji generalnej zajęła drugie miejsce, ulegając jedynie Petrze Kronberger z Austrii. Ponadto zwyciężyła zarówno w klasyfikacji giganta jak i supergiganta. Najważniejszym punktem sezonu były rozgrywane w lutym igrzyska olimpijskie w Albertville. Merle zdobyła tam srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Włoszką Deborą Compagnoni o 0,41 sekundy. Na tych samych igrzyskach była także szósta w gigancie oraz trzynasta w biegu zjazdowym.
Kolejne zwycięstwa odniosła w sezonie 1992/1993: 28 lutego 1993 roku w Veysonnaz wygrała supergiganta, a 5 stycznia w Mariborze, 10 stycznia w Cortinie d’Ampezzo i 27 marca 1993 roku w Åre zwyciężała w gigancie. Triumf w Åre był jej ostatnim zwycięstwem w zawodach tej rangi. W klasyfikacji generalnej sezonu była trzecia, za Anitą Wachter oraz Niemką Katją Seizinger. Wywalczyła także ostatnią w karierze Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji giganta, a w klasyfikacji supergiganta była trzecia za Seizinger i Ulrike Maier. Podczas mistrzostw świata w Morioce Francuzka zdobyła swój ostatni medal na międzynarodowej arenie. Wygrała tam rywalizację w gigancie, wyprzedzając Anitę Wachter oraz Niemkę Martinę Ertl. Cztery dni później zajęła ósme miejsce w supergigancie.
Startowała także w sezonie 1993/1994, jednak nie osiągała takich wyników, jak w pięciu poprzednich latach. Na podium stanęła tylko raz, w pierwszych zawodach sezonu: 31 października 1993 roku w Sölden zajęła trzecie miejsce w gigancie. Był to jej najlepszy wynik ze wszystkich startów tego sezonu; w klasyfikacji generalnej była ostatecznie dwudziesta. Brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w lutym 1994 roku, zajmując piąte miejsce w gigancie oraz dziewiętnaste w supergigancie. W marcu 1994 roku zakończyła karierę.
Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Francji, w tym pięć złotych: w supergigancie w 1990 roku, gigancie w latach 1985 i 1987 oraz zjeździe i kombinacji w 1987 roku.
Obecnie jest właścicielką restauracji L'Op'traken w ośrodku narciarskim Super Sauze.
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
11. | 13 lutego | 1984 | ![]() | Gigant | 2:20,98 | +2,29 | ![]() |
16. | 17 lutego | 1984 | ![]() | Slalom | 1:36,47 | +7,83 | ![]() |
12. | 19 lutego | 1988 | ![]() | Zjazd | 1:25,86 | +1,67 | ![]() |
DNF2 | 21 lutego | 1988 | ![]() | Kombinacja | 29,25 pkt | - | ![]() |
12. | 22 lutego | 1988 | ![]() | Supergigant | 1:19,03 | +1,98 | ![]() |
9. | 24 lutego | 1988 | ![]() | Gigant | 2:06,49 | +2,87 | ![]() |
13. | 15 lutego | 1992 | ![]() | Zjazd | 1:52,55 | +2,18 | ![]() |
2.![]() | 18 lutego | 1992 | ![]() | Supergigant | 1:21,22 | +1,41 | ![]() |
6. | 19 lutego | 1992 | ![]() | Gigant | 2:12,74 | +1,50 | ![]() |
19. | 15 lutego | 1994 | ![]() | Supergigant | 1:22,15 | +1,57 | ![]() |
5. | 24 lutego | 1994 | ![]() | Gigant | 2:30,97 | +2,47 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF[2] | 4 lutego | 1985 | ![]() | Kombinacja | 18,72 pkt | ![]() | |
DNF[3] | 30 stycznia | 1987 | ![]() | Kombinacja | 15,32 pkt | - | ![]() |
18.[4] | 1 lutego | 1987 | ![]() | Zjazd | 1:43,80 | +3,28 | ![]() |
12. | 3 lutego | 1987 | ![]() | Supergigant | 1:19,17 | +3,06 | ![]() |
15. | 5 lutego | 1987 | ![]() | Gigant | 2:21,22 | +4,07 | ![]() |
25.[5] | 5 lutego | 1989 | ![]() | Zjazd | 1:46,50 | +3,22 | ![]() |
DNF[6] | 8 lutego | 1989 | ![]() | Supergigant | 1:19,46 | - | ![]() |
2.![]() | 11 lutego | 1989 | ![]() | Gigant | 2:29,37 | +1,13 | ![]() |
10. | 26 stycznia | 1991 | ![]() | Zjazd | 1:29,12 | +1,25 | ![]() |
2.![]() | 29 stycznia | 1991 | ![]() | Supergigant | 1:08,72 | +0,11 | ![]() |
19.[7] | 2 lutego | 1991 | ![]() | Gigant | 2:07,45 | +4,46 | ![]() |
1.![]() | 10 lutego | 1993 | ![]() | Gigant | 2:17,59 | - | - |
30. | 11 lutego | 1993 | ![]() | Zjazd | 1:27,38 | +2,20 | ![]() |
8. | 14 lutego | 1993 | ![]() | Supergigant | 1:33,52 | +1,27 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
3.![]() | 4 marca | 1982 | ![]() | Zjazd | 1:40,53 | +0,28 | ![]() |
13. | 6 marca | 1982 | ![]() | Slalom | 1:18,95 | +3,11 | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1981/1982: 71.
- sezon 1982/1983: 38.
- sezon 1983/1984: 28.
- sezon 1984/1985: 58.
- sezon 1985/1986: 40.
- sezon 1986/1987: 60.
- sezon 1987/1988: 19.
- sezon 1988/1989: 4.
- sezon 1989/1990: 5.
- sezon 1990/1991: 5.
- sezon 1991/1992: 2.
- sezon 1992/1993: 3.
- sezon 1993/1994: 20.
Zwycięstwa w zawodach
Tignes – 6 stycznia 1988 (gigant)
Schladming – 26 listopada 1988 (supergigant)
Grindelwald – 14 stycznia 1989 (supergigant)
Tignes – 20 stycznia 1989 (supergigant)
Meribel – 10 lutego 1990 (supergigant)
Meribel – 11 lutego 1990 (supergigant)
Stranda – 10 marca 1990 (gigant)
Klövsjö – 14 marca 1990 (gigant)
Åre – 16 marca 1990 (supergigant)
Garmisch-Partenkirchen – 9 lutego 1991 (supergigant)
Furano – 24 lutego 1991 (supergigant)
Santa Caterina – 15 grudnia 1991 (supergigant)
Hinterstoder – 15 stycznia 1992 (gigant)
Piancavallo – 20 stycznia 1992 (gigant)
Morzine – 27 stycznia 1992 (gigant)
Panorama – 15 marca 1992 (supergigant)
Crans-Montana – 19 marca 1992 (supergigant)
Crans-Montana – 21 marca 1992 (gigant)
Maribor – 5 stycznia 1993 (gigant)
Cortina d’Ampezzo – 10 stycznia 1993 (gigant)
Veysonnaz – 28 lutego 1993 (supergigant)
Åre – 27 marca 1993 (gigant)
- 22 zwycięstwa (12 supergigantów i 10 gigantów)
Pozostałe miejsca na podium
Saint-Gervais – 23 stycznia 1983 (gigant) – 3. miejsce
Saint-Gervais – 29 stycznia 1984 (gigant) – 3. miejsce
Tignes – 5 stycznia 1988 (gigant) – 3. miejsce
Schwarzenberg – 7 stycznia 1989 (gigant) – 3. miejsce
Grindelwald – 12 stycznia 1989 (zjazd) – 3. miejsce
Grindelwald – 13 stycznia 1989 (zjazd) – 2. miejsce
Tignes – 19 stycznia 1989 (zjazd) – 2. miejsce
Tignes – 21 stycznia 1989 (gigant) – 2. miejsce
Santa Caterina – 27 stycznia 1990 (supergigant) – 2. miejsce
Veysonnaz – 3 lutego 1990 (zjazd) – 2. miejsce
Veysonnaz – 4 lutego 1990 (zjazd) – 2. miejsce
Méribel – 18 stycznia 1991 (zjazd) – 2. miejsce
Méribel – 19 stycznia 1991 (supergigant) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 8 lutego 1991 (zjazd) – 2. miejsce
Oberstaufen – 5 stycznia 1992 (gigant) – 3. miejsce
Vail – 8 marca 1992 (supergigant) – 3. miejsce
Panorama – 14 marca 1992 (zjazd) – 2. miejsce
Park City – 28 listopada 1992 (gigant) – 2. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 15 stycznia 1993 (zjazd) – 2. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 16 stycznia 1993 (supergigant) – 2. miejsce
Vemdalen – 20 marca 1993 (gigant) – 3. miejsce
Sölden – 31 października 1993 (gigant) – 3. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-31)]. (ang.).
Przypisy
- ↑ alpineskiworld.net: 04.12.80. Val d’Isere Giant Slalom, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 31.01-04.02.1985. Bormio Alpine Combined, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 29-30.01.1987. Crans-Montana Alpine Combined, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 01.02.1987. Mont Lachaux Downhill, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 05.02.1989. Vail Downhill, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 08.02.1989. Vail Super-G, women (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 02.02.1991. Saalbach Giant Slalom, women (ang.)
- p
- d
- e
- Universalis: carole-merle
- Olympedia: 81814