Martina Ertl-Renz
Data i miejsce urodzenia | 12 września 1973 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | SC Lenggries | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | Sezon 1990/1991 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 8.12 1991, Santa Caterina (10. miejsce – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 15.03 1993, Hafjell | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Martina Ertl-Renz (ur. 12 września 1973 w Bad Tölz) – niemiecka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka olimpijska, czterokrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze Martina Ertl osiągnęła 1991 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Geilo zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w gigancie, a dwa dni później była trzecia w kombinacji. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała w sezonie 1991/1992, a pierwsze punkty wywalczyła 8 grudnia 1991 roku w Santa Caterina, zajmując dziesiąte miejsce w gigancie. W kolejnych startach punktowała jeszcze trzykrotnie, jednak nie poprawiła wyniku z Santa Caterina. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 65. miejsce. W lutym 1992 roku wzięła udział w slalomie podczas igrzysk olimpijskich w Albertville, kończąc rywalizację na piętnastej pozycji.
Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanęła 15 marca 1993 roku w Hafjell, gdzie była druga w gigancie. W zawodach tych wyprzedziła ją tylko Christina Meier-Höck, a trzecie miejsce zajęła kolejna Niemka, Katja Seizinger. Poza tym Ertl wielokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, jednak na podium już nie stanęła. Sezon 1992/1993 ukończyła na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej oraz trzecim w klasyfikacji giganta, w której uległa tylko Francuzce Carole Merle i Austriaczce Anicie Wachter. W tym samym roku wystartowała także na mistrzostwach świata w Morioce, zdobywając brązowy medal w gigancie. Podobnie jak w Pucharze Świata lepsze były tylko Merle i Wachter.
Pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ odniosła 19 marca 1994 roku w Vail, gdzie była najlepsza w gigancie. Poza tym jeszcze trzykrotnie stawała na podium i sezon 1993/1994 zakończyła na piątej pozycji. Piąta była także w klasyfikacji giganta, w klasyfikacji slalomu zajęła czwarte miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer w lutym 1994 roku zdobyła srebrny medal w gigancie. Po pierwszym przejeździe zajmowała piąte miejsce, tracąc do prowadzącej Włoszki Debory Compagnoni 0,97 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas, o 1,12 sekundy za Compagnoni i 0,78 sekundy przed Vreni Schneider ze Szwajcarii. Na tych samych igrzyskach była też między innymi czwarta w biegu zjazdowym, przegrywając walkę o podium z Włoszką Isolde Kostner o 0,25 sekundy. Kolejne dwa zwycięstwa odniosła w sezonie 1994/1995: 15 stycznia w Garmisch-Partenkirchen wygrała slalom, a 25 lutego w Mariborze była najlepsza w gigancie. Oprócz tego na podium stanęła czterokrotnie, co dało jej czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Czwarta była też w gigancie, a w klasyfikacjach kombinacji i slalomu zajmowała trzecie miejsce.
Sezon 1995/1996 był jednym z najbardziej udanych w jej karierze. Niemka siedmiokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 16 listopada w Vail była najlepsza w supergigancie, a 8 grudnia w Val d’Isère, 21 grudnia w Veysonnaz oraz 5 stycznia w Mariborze wygrywała w gigantach. W klasyfikacji giganta wywalczyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę, w supergigancie była trzecia, a w klasyfikacji generalnej zajęła drugie miejsce, ulegając tylko Katji Seizinger. Na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w lutym 1996 roku zdobyła kolejny brązowy medal w swej koronnej konkurencji. Tym razem wyprzedziły ją Deborah Compagnoni oraz Szwajcarka Karin Roten. Była tam także ósma w kombinacji i supergigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Z rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere wróciła bez medalu. Najlepszy wynik osiągnęła tam w gigancie, który ukończyła na dwunastej pozycji. W zawodach pucharowych na podium stanęła tylko raz: 13 marca 1997 roku w Vail była w supergigancie. W klasyfikacji generalnej była dziewiąta, w supergigancie piąta, a w klasyfikacji giganta zajęła siódme miejsce.
Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1997/1998. Ertl zgromadziła 1508 punktów, dwanaście razy stanęła na podium i odniosła pięć zwycięstw. Trzy razy triumfowała w gigancie: 10 stycznia w Bormio, 25 stycznia w Cortina d’Ampezzo i 28 stycznia w Åre, 18 stycznia w Altenmarkt im Pongau wygrała supergiganta, a 1 marca 1998 roku w Saalbach-Hinterglemm triumfowała w slalomie. W klasyfikacji generalnej ponownie była druga za Seizinger, jednak w klasyfikacji giganta zdobyła Małą Kryształową Kulę, a w klasyfikacji kombinacji była druga za kolejną rodaczką, Hilde Gerg. We wszystkich swoich startach podczas igrzysk olimpijskich w Nagano plasowała się w czołowej dziesiątce. Starty rozpoczęła od zajęcia siódmego miejsca w supergigancie, jednak sześć dni później zdobyła srebrny medal w kombinacji. Niemka uzyskała czwarty czas zjazdu do kombinacji oraz najlepszy slalomu, co dało jej drugi łączny czas, o 0,18 sekundy za Seizinger i 0,58 sekundy przed Gerg. Był to czwarty przypadek w historii igrzysk olimpijskich, kiedy całe podium w narciarstwie alpejskim zajęli reprezentanci jednego kraju (Austriacy w gigancie na ZIO 1956, Austriaczki w zjeździe na ZIO 1964 i Norwegowie w kombinacji na ZIO 1994). Następnie Ertl zajęła czwarte miejsce w slalomie, przegrywając walkę o podium z Australijką Zali Steggall o 0,24 sekundy. W rozgrywanym następnego dnia gigancie także była czwarta, tym razem walkę o brązowy medal przegrała z Seizinger o 0,11 sekundy.
W sezonie 1998/1999 nie odniosła żadnego zwycięstwa na arenie międzynarodowej. Na podium zawodów pucharowych stawała siedmiokrotnie, sześć razy na drugim i raz na trzecim miejscu. W klasyfikacji supergiganta była trzecia za Austriaczkami: Alexandrą Meissnitzer i Michaelą Dorfmeister; w klasyfikacji kombinacji była szósta, a w klasyfikacji generalnej zajęła czwarte miejsce. Poza podium plasowała się także na mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek w lutym 1999 roku. Najlepsze wyniki uzyskała w gigancie i supergigancie, które ukończyła na piątym miejscu. Bez zwycięstw zakończyła także sezon 1999/2000. W Pucharze Świata na podium stanęła trzy razy, najlepszy wynik osiągając 16 marca 2000 roku w Bormio, gdzie była druga w supergigancie. W klasyfikacji generalnej była dziewiąta, w zjeździe ósma, a w klasyfikacji supergiganta jedenasta.
Największy indywidualny sukces odniosła na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie zdobyła złoty medal w kombinacji. Po zjeździe do kombinacji była czternasta, jednak w slalomie uzyskała najlepszy czas i ostatecznie zwyciężyła, wyprzedzając Austriaczkę Christine Sponring i Włoszkę Karen Putzer. Wystartowała także w gigancie i slalomie, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Pięciokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, przy czym odniosła jedno zwycięstwo: 28 października 2000 roku w Sölden wygrała giganta. W klasyfikacji generalnej sezonu 2000/2001 zajęła siódme miejsce, w gigancie szóste, a w klasyfikacji slalomu była trzecia za Janicą Kostelić z Chorwacji i Szwajcarką Sonją Nef.
Najważniejszym punktem sezonu 2001/2002 były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. Wystartowała tam w czterech konkurencjach, najlepszy wynik osiągając w kombinacji, którą ukończyła na trzeciej pozycji. Po slalomie do kombinacji Niemka była druga, tracąc do prowadzącej Kostelić 0,50 sekundy. W zjeździe do kombinacji uzyskała siódmy wynik, co dało jej jednak trzeci łączny czas i miejsce na podium. Ostatecznie o straciła 1,88 sekundy do Kostelić oraz 0,39 sekundy do Renate Götschl. Parę dni później była między innymi piąta w slalomie, tracąc do brązowej medalistki Anji Pärson ze Szwecji 0,73 sekundy. W zawodach pucharowych ani razu nie stanęła na podium, a w czołowej dziesiątce znalazła się cztery razy. W klasyfikacji generalnej dało jej to 31. miejsce.
Mistrzostwa świata w Sankt Moritz w 2003 roku nie przyniosły jej medalu. Była tam szósta w kombinacji, dziesiąta w gigancie i jedenasta w supergigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Na podium zawodów Pucharu Świata stanęła cztery razy, jednak ani razu nie wygrała. W klasyfikacji generalnej była piąta, a w kombinacji druga, plasując się tylko za Janicą Kostelić. Podobne wyniki osiągnęła w sezonie 2003/2004, który ukończyła na siódmej pozycji. Ponownie czterokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym swoje ostatnie pucharowe zwycięstwo: 25 października 2003 roku w gigancie w Sölden.
Startowała jeszcze przez dwa kolejne sezony, jednak osiągała słabsze wyniki. Łącznie trzy razy stawała na podium, w tym po raz ostatni w karierze: 16 marca 2006 roku w Åre, gdzie była trzecia w supergigancie. W 2005 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie odniosła swój ostatni sukces. Wspólnie z Hilde Gerg, Florianem Eckertem, swoim bratem Andreasem, Felixem Neureutherem i Moniką Bergmann zdobyła tam złoty medal w zawodach drużynowych. W startach indywidualnych najlepiej wypadła w gigancie, który ukończyła na czwartym miejscu. Walkę o podium przegrała o 0,04 sekundy z Julią Mancuso z USA. Brała także udział w rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie jej najlepszym wynikiem była siódma pozycja w kombinacji. W 2006 roku zakończyła karierę.
Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw kraju, w tym trzynaście złotych: w supergigancie w 2003 roku, slalomie w latach 1991, 1994, 1995, 1998 i 2002 oraz gigancie w latach 1993, 1996, 1997, 2000, 2003, 2004 i 2005.
W 2005 roku wyszła za mąż za triathlonistę Svena Renza, z którym ma dwójkę dzieci[1]. Wraz z mężem prowadzi sklep z odzieżą sportową w Monachium. Regularnie pracuje także jako komentatorka zawodów narciarskich dla niemieckiej telewizji.[2].
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
15. | 20 lutego | 1992 | ![]() | Slalom | 1:32,68 | +3,53 | ![]() |
4. | 19 lutego | 1994 | ![]() | Zjazd | 1:35,93 | +1,17 | ![]() |
5. | 21 lutego | 1994 | ![]() | Kombinacja | 3:05,16 | +3,62 | ![]() |
2.![]() | 24 lutego | 1994 | ![]() | Gigant | 2:30,97 | +1,22 | ![]() |
14. | 26 lutego | 1994 | ![]() | Slalom | 1:56,01 | +3,64 | ![]() |
7. | 11 lutego | 1998 | ![]() | Supergigant | 1:18,02 | +0,44 | ![]() |
2.![]() | 17 lutego | 1998 | ![]() | Kombinacja | 2:40,74 | +0,18 | ![]() |
4. | 19 lutego | 1998 | ![]() | Slalom | 1:32,40 | +0,51 | ![]() |
4. | 20 lutego | 1998 | ![]() | Gigant | 2:50,59 | +2,13 | ![]() |
3.![]() | 14 lutego | 2002 | ![]() | Kombinacja | 2:43,28 | +1,88 | ![]() |
11. | 17 lutego | 2002 | ![]() | Supergigant | 1:13,59 | +1,25 | ![]() |
5. | 20 lutego | 2002 | ![]() | Slalom | 1:46,10 | +1,72 | ![]() |
DNF1 | 22 lutego | 2002 | ![]() | Gigant | 2:30,01 | - | ![]() |
7. | 18 lutego | 2006 | ![]() | Kombinacja | 2:51,08 | +3,20 | ![]() |
16. | 20 lutego | 2006 | ![]() | Supergigant | 1:32,47 | +1,56 | ![]() |
DNF1 | 22 lutego | 2006 | ![]() | Slalom | 1:29,04 | - | ![]() |
15. | 24 lutego | 2006 | ![]() | Gigant | 2:09,19 | +3,35 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
22.[3] | 5 lutego | 1993 | ![]() | Kombinacja | 3,39 pkt | +141,01 pkt | ![]() |
17. | 9 lutego | 1993 | ![]() | Slalom | 1:27,66 | +3,31 | ![]() |
3.![]() | 10 lutego | 1993 | ![]() | Gigant | 2:17,59 | +1,11 | ![]() |
12. | 14 lutego | 1993 | ![]() | Supergigant | 1:33,52 | +1,40 | ![]() |
8. | 12 lutego | 1996 | ![]() | Supergigant | 1:21,00 | +1,37 | ![]() |
8. | 19 lutego | 1996 | ![]() | Kombinacja | 3:19,68 | +5,38 | ![]() |
3.![]() | 22 lutego | 1996 | ![]() | Gigant | 2:10,74 | +0,70 | ![]() |
DNF1 | 24 lutego | 1996 | ![]() | Slalom | 1:31,46 | - | ![]() |
12. | 9 lutego | 1997 | ![]() | Gigant | 2:39,19 | +2,98 | ![]() |
16. | 11 lutego | 1997 | ![]() | Supergigant | 1:23,50 | +1,97 | ![]() |
5. | 3 lutego | 1999 | ![]() | Supergigant | 1:20,53 | +0,45 | ![]() |
10. | 7 lutego | 1999 | ![]() | Zjazd | 1:48,20 | +1,33 | ![]() |
DNF | 8 lutego | 1999 | ![]() | Kombinacja | 3:08,52 | - | ![]() |
5 | 11 lutego | 1999 | ![]() | Gigant | 2:08,54 | +0,92 | ![]() |
DNF1 | 13 lutego | 1999 | ![]() | Slalom | 1:33,97 | - | ![]() |
1.![]() | 2 lutego | 2001 | ![]() | Kombinacja | 2:55,65 | - | - |
DNF2 | 7 lutego | 2001 | ![]() | Slalom | 1:32,95 | - | ![]() |
DNF1 | 9 lutego | 2001 | ![]() | Gigant | 2:19,01 | - | ![]() |
11. | 3 lutego | 2003 | ![]() | Supergigant | 1:27,48 | +1,10 | ![]() |
6. | 10 lutego | 2003 | ![]() | Kombinacja | 2:41,63 | +3,39 | ![]() |
10. | 13 lutego | 2003 | ![]() | Gigant | 2:30,97 | +2,68 | ![]() |
DNF2 | 15 lutego | 2003 | ![]() | Slalom | 1:39,55 | - | ![]() |
DNF | 30 stycznia | 2005 | ![]() | Supergigant | 1:17,64 | - | ![]() |
7. | 4 lutego | 2005 | ![]() | Kombinacja | 2:53,70 | +3,78 | ![]() |
4. | 8 lutego | 2005 | ![]() | Gigant | 2:13,63 | +0,68 | ![]() |
DNF1 | 11 lutego | 2005 | ![]() | Slalom | 1:47,98 | - | ![]() |
1.![]() | 13 lutego | 2005 | ![]() | Drużynowo | 26 pkt | - | - |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
---|---|---|---|---|---|---|---|
6. | 21 marca | 1990 | ![]() | Zjazd | 1:25,48 | +0,94 | ![]() |
7. | 22 marca | 1990 | ![]() | Supergigant | 1:10,12 | +1,11 | ![]() |
9. | 24 marca | 1990 | ![]() | Slalom | 1:06,79 | +2,83 | ![]() |
8. | 8 kwietnia | 1991 | ![]() | Supergigant | 1:15,16 | +1,18 | ![]() |
34. | 11 kwietnia | 1991 | ![]() | Zjazd | 1:08,87 | +2,00 | ![]() |
2.![]() | 12 kwietnia | 1991 | ![]() | Gigant | 2:09,95 | +0,51 | ![]() |
7. | 14 kwietnia | 1991 | ![]() | Slalom | 1:20,21 | +2,10 | ![]() |
3.![]() | 14 kwietnia | 1991 | ![]() | Kombinacja | ? | ? | ![]() |
20. | 25 lutego | 1992 | ![]() | Zjazd | 1:21,68 | +1,74 | ![]() |
9. | 26 lutego | 1992 | ![]() | Supergigant | 1:20,66 | +1,82 | ![]() |
4. | 27 lutego | 1992 | ![]() | Gigant | 1:56,37 | +0,42 | ![]() |
7. | 29 lutego | 1992 | ![]() | Slalom | 1:17,03 | +1,49 | ![]() |
4. | 29 lutego | 1992 | ![]() | Kombinacja | ? | ? | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1991/1992: 65.
- sezon 1992/1993: 7.
- sezon 1993/1994: 5.
- sezon 1994/1995: 4.
- sezon 1995/1996: 2.
- sezon 1996/1997: 9.
- sezon 1997/1998: 2.
- sezon 1998/1999: 4.
- sezon 1999/2000: 9.
- sezon 2000/2001: 7.
- sezon 2001/2002: 31.
- sezon 2002/2003: 5.
- sezon 2003/2004: 7.
- sezon 2004/2005: 11.
- sezon 2005/2006: 16.
Zwycięstwa w zawodach
Vail – 19 marca 1994 (gigant)
Garmisch-Partenkirchen – 15 stycznia 1995 (slalom)
Maribor – 25 lutego 1995 (gigant)
Vail – 16 listopada 1995 (supergigant)
Val d’Isère – 8 grudnia 1995 (gigant)
Veysonnaz – 21 grudnia 1995 (gigant)
Maribor – 5 stycznia 1996 (gigant)
Bormio – 10 stycznia 1998 (gigant)
Altenmarkt im Pongau – 18 stycznia 1998 (supergigant)
Cortina d’Ampezzo – 25 stycznia 1998 (gigant)
Åre – 28 stycznia 1998 (gigant)
Saalbach-Hinterglemm – 1 marca 1998 (slalom)
Sölden – 28 października 2000 (gigant)
Sölden – 25 października 2003 (gigant)
14 zwycięstw (10 gigantów, 2 supergiganty i 2 slalomy)
Pozostałe miejsca na podium
Hafjell – 15 marca 1993 (gigant) – 2. miejsce
Veysonnaz – 11 grudnia 1993 (gigant) – 2. miejsce
Mammoth Mountain – 10 marca 1994 (slalom) – 3. miejsce
Vail – 20 marca 1994 (slalom) – 3. miejsce
Lake Louise – 11 grudnia 1994 (supergigant) – 3. miejsce
Saalbach-Hinterglemm – 5 marca 1995 (supergigant) – 3. miejsce
Lenzerheide – 12 marca 1995 (slalom) – 3. miejsce
Lenzerheide – 12 marca 1995 (kombinacja) – 3. miejsce
Maribor – 6 stycznia 1996 (gigant) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 13 stycznia 1996 (supergigant) – 2. miejsce
Hafjell – 9 marca 1996 (gigant) – 2. miejsce
Vail – 13 marca 1997 (supergigant) – 3. miejsce
Tignes – 25 października 1997 (gigant) – 2. miejsce
Mammoth Mountain – 28 listopada 1997 (slalom równoległy) – 2. miejsce
Val d’Isère – 20 grudnia 1997 (kombinacja) – 3. miejsce
Bormio – 6 stycznia 1998 (gigant) – 2. miejsce
Åre – 31 stycznia 1998 (kombinacja) – 2. miejsce
Crans-Montana – 14 marca 1998 (slalom) – 2. miejsce
Crans-Montana – 15 marca 1998 (gigant) – 2. miejsce
Park City – 19 listopada 1998 (gigant) – 3. miejsce
Mammoth Mountain – 4 grudnia 1998 (supergigant) – 3. miejsce
Val d’Isère – 10 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce
Veysonnaz – 20 grudnia 1998 (kombinacja) – 2. miejsce
Maribor – 2 stycznia 1999 (supergigant) – 2. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 22 stycznia 1999 (supergigant) – 2. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 24 stycznia 1999 (gigant) – 2. miejsce
Berchtesgaden – 8 stycznia 2000 (gigant) – 3. miejsce
Altenmarkt – 15 stycznia 2000 (zjazd) – 3. miejsce
Bormio – 16 marca 2000 (supergigant) – 2. miejsce
Park City – 18 listopada 2000 (slalom) – 2. miejsce
Aspen – 25 listopada 2000 (slalom) – 2. miejsce
Lake Louise – 2 grudnia 2000 (supergigant) – 3. miejsce
Åre – 10 marca 2001 (slalom) – 2. miejsce
Lake Louise – 8 grudnia 2002 (supergigant) – 2. miejsce
Lenzerheide – 22 grudnia 2002 (kombinacja) – 2. miejsce
Maribor – 25 stycznia 2003 (gigant) – 3. miejsce
Lillehammer – 13 marca 2003 (supergigant) – 2. miejsce
Megève – 5 stycznia 2004 (slalom) – 3. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 16 stycznia 2004 (supergigant) – 2. miejsce
Levi – 29 lutego 2004 (slalom) – 3. miejsce
Cortina d’Ampezzo – 12 stycznia 2005 (supergigant) – 3. miejsce
Maribor – 22 stycznia 2005 (gigant) – 3. miejsce
Åre – 16 marca 2006 (supergigant) – 3. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-25)]. (ang.)
Przypisy
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- Olympedia: 81037