Pavao Žanić
![]() | |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 20 maja 1918 | ||
Data i miejsce śmierci | 11 stycznia 2000 | ||
Miejsce pochówku | Kaštel Novi, Katedra Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Mostarze | ||
Biskup mostarsko-duvnijski | |||
Okres sprawowania | 1980–1993 | ||
Wyznanie | katolicyzm | ||
Kościół | |||
Prezbiterat | 1 czerwca 1941 | ||
Nominacja biskupia | 9 grudnia 1970 | ||
Sakra biskupia | 2 maja 1971 | ||
|
Data konsekracji | 2 maja 1971 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Petar Čule | ||||||
Współkonsekratorzy | Smiljan Franjo Cekada | ||||||
|
Pavao Žanić (ur. 20 maja 1918 w Kaštel Novi, zm. 11 stycznia 2000 w Splicie) – bośniacki duchowny katolicki, biskup mostarsko-duvnijski w latach 1980–1993, administrator apostolski diecezji Trebinje-Mrkan[1].
Życiorys
Biskup Žanić urodził się w 1918 w Kaštel Novi w Chorwacji. Studiował filozofię i teologię w Splicie. Święceń kapłańskich udzielił mu bp Kvirin Bonefačić 1 czerwca 1941[2]. W 1970 papież Paweł VI mianował go koadiutorem diecezji mostarsko-duvnijskiej, tytularnym biskupem Edistiany. Ordynariuszem został w 1980[1].
Początkowo bp Žanić był przychylny objawieniom maryjnym w Medziugorie – miasteczko znajduje się na terenie diecezji mostarsko-duvnijskiej. Później zmienił zdanie, wchodząc z konflikt z duszpasterzującymi w Kościele św. Jakuba w Medjugorie franciszkanami. W kwietniu 1986 bp Žanić przedłożył negatywną opinię dotyczącą objawień kard. Josephowi Ratzingerowi, ówczesnemu prefektowi Kongregacji Nauki Wiary. Konferencja Episkopatu Jugosławii zleciła mu zbadanie sprawy Medziugoria[3].
W 1993, osiągając wiek 75 lat, bp Žanić przeszedł na emeryturę. Jego następcą został bp Ratko Perić. Bp Žanić zmarł 11 stycznia 2000 w Splicie[1].
Przypisy
- p
- d
- e
Diecezja duvnijska (VI w. - XVII w.) |
|
---|---|
Diecezja makarska (XVII w. - 1735) |
|
Wikariat apostolski Bośni i Hercegowiny (1735–1881) |
|
Diecezja mostarsko-duvnijska (od 1881) |
|