Tomasz Chomiszczak
![]() Ita Segal i Tomasz Chomiszczak (2018) | |||
Data urodzenia | 1965 | ||
---|---|---|---|
Doktor habilitowany nauk humanistycznych | |||
Specjalność: Filologia romańska | |||
Alma Mater | Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie | ||
Doktorat | 1997 – nauki humanistyczne | ||
Habilitacja | 2016 – nauki humanistyczne | ||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie | ||
Stanowisko | profesor uczelni | ||
Uczelnia | |||
Stanowisko | profesor uczelni | ||
|
Tomasz Jan Chomiszczak (ur. 1965) – polski romanista, literaturoznawca, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor uczelni Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie i Uczelni Państwowej im. Jana Grodka w Sanoku.
Życiorys
Urodził się w 1965[1]. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku z 1983 (w jego klasie był Waldemar Szybiak)[2]. W 1988 ukończył studia filologii romańskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie[3]. W latach 90. był pracownikiem Sanockiego Domu Kultury (działającym w budynku przy ul. Adama Mickiewicza 24) był tam animatorem Teatru Sześciu Kątów, prowadzącym „Fajfy Literackie” i organizatorem corocznego cyklu „Metamorfozy”[4][5]. Organizator „Czwartków Literackich w Sanoku”[5]. Na Wydziale Humanistycznym krakowskiej WSP w 1997 otrzymał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie rozprawy doktorskiej pt. L’univers théâtral dans les drames et dans la prose de Jean Genet[6]. Został wykładowcą w Instytucie Społeczno-Artystycznym Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku, gdzie w latach 2003-2005 pełnił funkcję prorektora ds. dydaktyki, a w 2012 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko rektora[7]. Pozostał pracownikiem powyższej jednostki po przemianowaniu PWSZ na Uczelnię Państwową im. Jana Grodka w Sanoku (2019)[3]. W macierzystej uczelni (przemianowanej na Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) 22 września 2016 na Wydziale Filologicznym uzyskał habilitację w dziedzinie nauk humanistycznych, dyscyplinie literaturoznawstwo i w specjalności historia literatury XX i XXI wieku na podstawie oceny całego dorobku naukowego[6] i pracy pt. Dwie monografie (druki zwarte) związane z dorobkiem literacko-naukowym Mariana Pankowskiego: „Mistrz ceremonii. Marian Pankowski – od filologii do rytuału” i „Lekcje mistrzowskie. Artykuły brukselskie o literaturze”[3]. Został profesorem nadzwyczajnym i profesorem uczelni w Katedrze Literatur Francuskiego Obszaru Językowego w ramach Instytutu Neofilologii na Wydziale Humanistycznym UP w Krakowie[3].
Jego prace o charakterze krytyki literackiej publikowano w „Pracach Romanistycznych III”, „Kwartalniku Neofilologicznym”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Literaturze na Świecie”, a felietony na łamach „Tygodnika Sanockiego” i „Kuriera Podkarpackiego”[4][5],. Autor artykułów drukowanych w „Zeszytach Archiwum Ziemi Sanockiej”[8] oraz w tomach „Rocznika Sanockiego” i członek komitetu redakcyjnego tego periodyku[6]. Redaktor naczelny pisma „Acta Pancoviana”[6]. Współredaktor „Zeszytów Naukowych PWSZ”[9].
Autor wielu prac naukowych, w tym redaktor publikacji dotyczących artystów sanockich: Kalmana Segala, Marian Pankowskiego, Zdzisława Beksińskiego, Władysława Szulca[6][10].
Zainteresowania naukowe i badawcze: współczesne piśmiennictwo frankofońskie, literackie przekłady współczesnej dramaturgii francuskojęzycznej) oraz zagadnienie pogranicza rozumianego zarówno jako kategoria kulturowa (obszary kresowe), jak i artystyczno-estetyczna (korespondencja sztuk, komparatystyka, intertekstualność, gatunki „nieczyste”)[6].
Trzykrotnie wyróżniony Nagrodą Miasta Sanoka: za rok 1994 (w dziedzinie literatury za literacki debiut)[4][11][12][5], za rok 2011 (w dziedzinie kultura i sztuka w kategorii upowszechnianie kultury i sztuki)[13][14], za rok 2016 (w kategorii twórczość artystyczna w zakresie literatury za całokształt twórczości)[15][16].
W wyborach samorządowych 2006 startował z ramienia KW Platforma Obywatelska i uzyskał mandat radnego Rady Miasta Sanoka[17]. Następnie w trakcie V kadencji Rady w latach 2006-2010 należał do Klubu Radnych „Razem”[18].
Żonaty od 1989 roku z Małgorzatą Chomiszczak, dwóch synów Krzysztof i Jan.
Publikacje
- Sylviane Dupuis: Drugi upadek albo Godot, akt III. Po prostu być (2005, przekład)[19]
- Mistrz ceremonii Marian Pankowski - od filologii do rytuału (2014)[20]
- Wędrujące tożsamości. Trzy studia o migracjach literackich we francuskojęzycznej Belgii (2020, współautorzy: Agnieszka Kukuryk, Przemysław Szczur)[6]
Przypisy
- ↑ Tomasz Chomiszczak. nowynapis.eu. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl, 2020-06-04. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ a b c d Tomasz Chomiszczak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2022-11-28] .
- ↑ a b c Bartosz Błażewicz. Nagrodzeni przez Radę Miasta. „Tygodnik Sanocki”. Nr 23 (186), s. 4, 9 czerwca 1995.
- ↑ a b c d Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 532-533, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ a b c d e f g Tomasz Chomiszczak. ifr.up.krakow.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Cipora? Chomiszczak?. „Tygodnik Sanocki”. Nr 23, s. 12, 16 marca 2012.
- ↑ Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej. sanok-mbp.sowa.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Zeszyty Naukowe PWSZ. sanok-mbp.sowa.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Tomasz Chomiszczak. bgbase.up.krakow.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Bartosz Błażewicz. Nagrody zostały wręczone. „Tygodnik Sanocki”. Nr 29 (197), s. 3, 21 lipca 1995.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki”. Tom VIII, s. 321, 2001. ISSN 0557-2096.
- ↑ Uchwała Nr XXIV/224/12 Rady Miasta Sanoka z dnia 31.05.2012r w sprawie przyznania Nagrody Miasta Sanoka za szczególne osiągnięcia w dziedzinie "Kultura i Sztuka" w roku 2011. bip.um.sanok.pl, 2012-06-08. [dostęp 2018-04-09].
- ↑ Nagrody Burmistrza, Rady Miasta i RIG rozdane. esanok.pl, 2012-06-25. [dostęp 2016-08-12].
- ↑ Uchwała Nr XXXV/ 314 /17 Rady Miasta Sanoka z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie przyznania Nagród Miasta Sanoka za szczególne osiągnięcia w dziedzinie "Kultura i Sztuka" w roku 2016. bip.um.sanok.pl, 2017-06-01. [dostęp 2018-04-10].
- ↑ Wręczono Nagrody Burmistrza i Rady Miasta Sanoka. sanok.pl, 2017-06-22. [dostęp 2017-06-22].
- ↑ Lista nr 5 - Komitet Wyborczy Platforma Obywatelska RP. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2022-11-28]. Wyniki głosowania i wyniki wyborów do Rady Miasta Sanoka. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Kluby Radnych. bip.um.sanok.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Drugi upadek albo Godot, akt III ; Po prostu być / Sylviane Dupuis ; przeł. Tomasz Chomiszczak. sanok-mbp.sowa.pl. [dostęp 2022-11-28].
- ↑ Mistrz ceremonii Marian Pankowski - od filologii do rytuału. sanok-mbp.sowa.pl. [dostęp 2022-11-28].
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 95695
- Ludzie Nauki: E7oiR6Fbe76