Ugljen disulfid
Ugljen disulfid | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
![]() | |||
IUPAC ime |
| ||
Identifikacija | |||
CAS registarski broj | 75-15-0 ![]() | ||
PubChem[1][2] | 6348 | ||
ChemSpider[3] | 6108 ![]() | ||
UNII | S54S8B99E8 ![]() | ||
EINECS broj | 200-843-6 | ||
UN broj | 1131 | ||
KEGG[4] | C19033 | ||
ChEBI | 23012 | ||
RTECS registarski broj toksičnosti | FF6650000 | ||
Jmol-3D slike | Slika 1 | ||
| |||
| |||
Svojstva | |||
Molekulska formula | CS2 | ||
Molarna masa | 76,139 g/mol | ||
Agregatno stanje | bezbojna tečnost neprečišćena: svetlo-žuta | ||
Miris | hloroform (čist) loš zadah (industrijski) | ||
Gustina | 1,261 g/cm3 | ||
Tačka topljenja | -110.8 °C, 162 K, -167 °F | ||
Tačka ključanja | 46.3 °C, 319 K, 115 °F | ||
Rastvorljivost u vodi | 2,9 g/kg (20 °C) | ||
Rastvorljivost | rastvoran u alkoholu, etru, benzenu, ulju. hloroformu, CCl4 | ||
Indeks prelamanja (nD) | 1,6295 | ||
Viskoznost | 0,363 | ||
Struktura | |||
Oblik molekula (orbitale i hibridizacija) | Linearan | ||
Dipolni moment | nula | ||
Opasnost | |||
Podaci o bezbednosti prilikom rukovanja (MSDS) | ICSC 0022 | ||
EU-klasifikacija | ![]() ![]() ![]() | ||
EU-indeks | 006-003-00-3 | ||
NFPA 704 | ![]() 4 3 0 | ||
R-oznake | R11, R36/38, R48/23, R62, R63 | ||
S-oznake | (S1/2), S16, S33, S36/37, S45 | ||
Tačka paljenja | -30 °C | ||
Tačka spontanog paljenja | 90 °C | ||
Eksplozivni limiti | 1,3–50% | ||
LD50 | 3188 mg/kg | ||
Srodna jedinjenja | |||
Srodna jedinjenja | Ugljen dioksid Karbonil sulfid Ugljen diselenid | ||
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje (25 °C, 100 kPa) materijala | |||
Infobox references |
Ugljen disulfid je bezbojna isparljiva tečnost sa formulom CS2. Ovo jedinjenje se često koristi kao gradivni blok u organskoj hemiji, kao i industrijski nepolarni rastvarač. On ima miris sličan "etru", mada su industrijski uzorci tipično kontaminirani nečistoćama lošeg mirisa, kao što je karbonil sulfid.[5]
Zastupljenost i proizvodnja
Male količine ugljen disulfida se oslobađaju u vulkanskim erupcijama i u močvarama. CS2 se nekad proizvodio kombinovanjem ugljenika (ili koksa) i sumpora na visokim temperaturama. Reakcija na nižoj temperaturi od oko 600 °C koristi prirodni gas kao izvor ugljenika u prisustvu silikagelnog ili alumina katalizatora:[5]
- 2CH4 + S8 → 2CS2 + 4H2S
Reakcija je analogna sagorevanju metana. Mada je izoelektronski sa ugljen dioksidom, CS2 je veoma zapaljiv:
- CS2 + 3O2 → CO2 + 2SO2
Globalna produkcija/potrošnja ugljen disulfida je aproksimativno jedan milion tona, pri čemu Kina konzumira 49%, a Indija 13%, uglavnom za produkciju rajonskih vlakana.[6] SAD produkcija 2007. godine je bila 56.000 tona.[7]
Reference
- ↑ Li Q, Cheng T, Wang Y, Bryant SH (2010). „PubChem as a public resource for drug discovery.”. Drug Discov Today 15 (23-24): 1052-7. DOI:10.1016/j.drudis.2010.10.003. PMID 20970519. edit
- ↑ Evan E. Bolton, Yanli Wang, Paul A. Thiessen, Stephen H. Bryant (2008). „Chapter 12 PubChem: Integrated Platform of Small Molecules and Biological Activities”. Annual Reports in Computational Chemistry 4: 217-241. DOI:10.1016/S1574-1400(08)00012-1.
- ↑ Hettne KM, Williams AJ, van Mulligen EM, Kleinjans J, Tkachenko V, Kors JA. (2010). „Automatic vs. manual curation of a multi-source chemical dictionary: the impact on text mining”. J Cheminform 2 (1): 3. DOI:10.1186/1758-2946-2-3. PMID 20331846. edit
- ↑ Joanne Wixon, Douglas Kell (2000). „Website Review: The Kyoto Encyclopedia of Genes and Genomes — KEGG”. Yeast 17 (1): 48–55. DOI:10.1002/(SICI)1097-0061(200004)17:1<48::AID-YEA2>3.0.CO;2-H.
- ↑ 5,0 5,1 Holleman A. F., Wiberg E. (2001). Inorganic Chemistry (1st edition izd.). San Diego: Academic Press. ISBN 0-12-352651-5.
- ↑ „Carbon Disulfide report from IHS Chemical”. Pristupljeno 15. 6. 2013.
- ↑ „Chemical profile: carbon disulfide from ICIS.com”. Pristupljeno 15. 6. 2013.
Povezano
Spoljašnje veze
![]() | Portal Hemija |
- Australian National Pollutant Inventory: Carbon disulfide
- Inno Motion Engineering Arhivirano 2012-03-05 na Wayback Machine-u