Jak-52
![]() Jak-52 w trakcie lotu | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Producent | Jakowlew | ||
Typ | samolot szkolno-treningowy | ||
Konstrukcja | jednosilnikowy dolnopłat metalowy | ||
Załoga | 1 pilot-instruktor + 1 pilot-uczeń/pasażer | ||
Historia | |||
Data oblotu | 1976 | ||
Lata produkcji | od 1979 | ||
Liczba wypadków • w tym katastrof |
| ||
Dane techniczne | |||
Napęd | 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Wiedieniejew M-14P | ||
Moc | 265 kW | ||
Wymiary | |||
Rozpiętość | 9,30 m | ||
Długość | 7,75 m | ||
Wysokość | 2,70 | ||
Powierzchnia nośna | 15 m² | ||
Masa | |||
Własna | 1015 kg | ||
Startowa | 1305 kg | ||
Osiągi | |||
Prędkość maks. | 237 km/h | ||
Prędkość wznoszenia | 7 m/s | ||
Pułap | 4000 m | ||
Zasięg | 510 km | ||
Dane operacyjne | |||
Rzuty | |||
![]() | |||
|
Jak-52 (ros. Як-52) – podstawowy samolot szkolny lotnictwa radzieckiego końca lat 70. oraz 80., skonstruowany przez biuro konstrukcyjne Aleksandra Jakowlewa. Samolot został zaprojektowany jako samolot szkoleniowy z myślą o uczniach radzieckiej organizacji DOSAAF, szkolącej sportowych pilotów cywilnych i pilotów wojskowych. Oblot Jaka-52 miał miejsce w 1976, jest nadal produkowany w firmie Aerostar w Rumunii.
Charakterystyka konstrukcji
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/Yakovlev_Yak_52.jpg/250px-Yakovlev_Yak_52.jpg)
Jak-52 to następca jednomiejscowej konstrukcji akrobacyjnej – samolotu Jak-50. Całkowicie metalowy dolnopłat napędzany jest 9-cylindrowym silnikiem gwiazdowym Vedeneyev M14P o mocy 360 KM. Ponadto samolot został wyposażony w układ zasilania pozwalający na dwuminutowy lot odwrócony. Ze względu na mała masę własną oraz mocną konstrukcję Jak-52 był wykorzystywany jako samolot akrobacyjny. Związane było to z jego nieprzeciętnymi właściwościami – Jak-52 wytrzymywał przeciążenia rzędu od +7 do –5 G oraz potrafił obracać się z prędkością do 180 stopni na sekundę. Jak większość radzieckich konstrukcji wojskowych Jak-52 został zaprojektowany do wykorzystywania w przygodnym terenie bez potrzeby dokonywania częstych przeglądów przez mechaników. Ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w tej maszynie jest rozbudowany układ pneumatyczny wykorzystywany do uruchamiania silnika, sterowania podwoziem, hamowania oraz poruszania sterami kierunku, wysokości oraz klapami. Trójkołowe podwozie, choć całkowicie chowane, w pozycji schowanej pozostawia lekko wystające koła, co pozwala na awaryjne lądowanie w przypadku awarii systemu pneumatycznego[1].
Użytkownicy i modernizacje
Po upadku ZSRR wiele egzemplarzy tego samolotu zostało wyeksportowanych na Zachód – do USA, Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii, Australii i innych krajów[1]. W styczniu 2019 roku, w polskim rejestrze statków powietrznych znajdowało się 51 samolotów Jak-52[2].
16 kwietnia 2004 w Rosji oblatany został zmodernizowany wariant oznaczony Jak-52M. Napędzany jest zmodernizowanym silnikiem M-14Ch, trójłopatowym śmigłem, posiada fotele z możliwością katapultowania oraz inne modyfikacje[1].
Przypisy
- p
- d
- e
Samoloty myśliwskie | |
---|---|
Samoloty bombowe | |
Samoloty obserwacyjne rozpoznawcze i dowodzenia | |
Samoloty szturmowe | |
Samoloty szkolno-treningowe | |
Samoloty transportowe i szybowce desantowe | |
Śmigłowce | |
Prototypy i konstrukcje doświadczalne |
|
- SNL: Jak-52